obowiązywać () , ,
czasownik (1.1) być czyimś obowiązkiem, obejmować kogoś mocą prawną (1.2) być powszechnie uznanym prawem, zasadą, zwyczajem
(1.1-2)
(1.1) Myślisz, że ciebie przestało to obowiązywać? (1.2) Przypominamy, że od jutra obowiązuje przepis zabraniający parkowania na chodniku w miejscach ze znakiem zakazu parkowania.
(1.2) obowiązuje cisza nocna / przepis • obowiązuje zakaz / uchwała / umowa
(1.1) obejmować, dotyczyć (1.2) panować
obowiązek , obowiązywanie obowiązany, obowiązujący
angielski: (1.1) be obligatory, oblige; (1.2) be in force, take effect duński: (1.2) gælde esperanto: (1.2) esti deviga francuski: (1.1) être obligatoire; (1.2) être en vigueur hiszpański: (1.1) ser obligatorio; (1.2) estar en vigor niemiecki: (1.1) gelten rosyjski: (1.1) обя́зывать; (1.2) обя́зывать szwedzki: (1.1) gälla, angå, förplikta; (1.2) gälla, vara giltig, vara i kraft, råda