наркоз ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) narkoza, znieczulenie
(1.1) наркоз|y -у ø -ам аб -у
(1.1) Пацыент усведамляў, што пасля аперацыі можа не выйсці з наркозу. → Pacjent rozumiał, że po operacji może nie obudzić się z narkozy.
(1.1) агульны наркоз → znieczulenie ogólne • мясцовы наркоз → znieczulenie miejscowe • аперацыя пад наркозам → operacja pod narkozą
наркозны, наркатычны наркотык