røyk

__TOC__ røyk ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dym (1.2) papieros

(1.1) en røyk, røyken

(1.1) Ingen ild uten røyk → Nie ma dymu bez ognia. (1.2) Jeg har gått tomt for røyk. → Skończyły mi się papierosy. (1.2) Røyk eller ikke røyk? → Dla palących czy dla niepalących?

(1.2) å kjøpe røyk; røyking forbudt → palenie zabronione • røykeavvening, røykeloven • røykeforbudt • å kutte røyken • å ta seg en røyk • røykepause • å tenne en røyk → zapalić papierosa • å stumpe røyken → rzucić palenie

(1.1) røk; damp (1.2) sigarett

røyke røyker, røyking

(1.1) å gå opp i røyk → rozejść się po kościach

røyk ()

rzeczownik (1.1) dym