brakować () ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zabraknąć, zabrakować) (1.1) być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać czasownik przechodni niedokonany ( zabrakować) (2.1) kontrolować jakość towarów, wyrobów poprzez odrzucanie braków (2.2) wybierać, przebierać w czymś (2.3) pogardzać, odrzucać
(1.1)
(1.1) Brakuje mi moich ulubionych butów, które zostawiłem w domu.
(1.1) wystarczać
(1-2) brak (1.1) braknąć ; zabraknąć (2.1) brakowanie; wybrakować
dziada z babą brakuje
angielski: (1.1) miss, lack arabski: (1.1) نقص białoruski: (1.1) бракаваць bułgarski: (1.1) недостигам; (2.1) бракувам chiński standardowy: (1.1) 少 (shǎo) chorwacki: (1.1) manjkati czeski: (1.1) chybět dolnołużycki: (1.1) felowaś, brachowaś duński: (1.1) mangle esperanto: (1.1) manki francuski: (1.1) manquer hiszpański: (1.1) faltar interlingua: (1.1) mancar, carer islandzki: (1.1) vanta jidysz: (1.1) פֿעלן (feln) kataloński: (1.1) faltar łotewski: (1.1) trūkt niderlandzki: (1.1) ontbreken niemiecki: (1.1) fehlen, mangeln norweski (bokmål): (1.1) mangle norweski (nynorsk): (1.1) mangle nowogrecki: (1.1) λείπω polski język migowy: rosyjski: (1.1) недоставать słowacki: (1.1) chýbať słoweński: (1.1) manjkati szwedzki: (1.1) saknas, fattas, tryta tetum: (1.1) mukit, falta ukraiński: (1.1) бракувати wilamowski: (2.1) brakka włoski: (1.1) mancare