bolończyk () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Bolonii (1.2) absolwent, student albo profesor uniwersytetu w Bolonii rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) rasa małych psów o łagodnym i wesołym usposobieniu, lubiących dzieci (2.2) pies rasy bolończyk (2.1)
(1.1) (2.1-2)
(1.1) Ignazio jest bolończykiem. (1.1) Wkraczających żołnierzy polskich witały tłumy bolończykówPraca zbiorowa, Wojsko Polskie w drugiej wojnie światowej, s. 241, Bellona, 2005.. (1.2) Wystąpienie uczonych bolońskich było reakcją na palenie pism Wiklifa w Oksfordzie i Pradze. Bolończycy chociaż przyznawali, że niektóre poglądy Wiklifa są błędne, to jednak opowiadali się przeciwko paleniu jego pismPaweł Kras, Husyci w piętnastowiecznej Polsce, s. 73, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1998.. (1.2) Wśród wybitnych „bolończyków” tych czasów spotykamy znakomitego polskiego prawnika XV w. – Jana Ostroroga (1436-1501)Aleksander Wojciech Mikołajczak, Łacina w kulturze polskiej, s. 140, Wydawnictwo Dolnośląskie, 1998..
Bolonia (1.1) bolonka boloński
angielski: (1.1) Bolognan baskijski: (1.1) boloniar czeski: (1.1) Boloňan , Bolognan duński: (1.1) bologneser ; (2.2) bologneser , bolognese , bolognesehund francuski: (1.1) Bolognais hiszpański: (1.1) boloñés niemiecki: (1.1) Bologneser , Bolognese ; (2.1) Bologneser rosyjski: (1.1) болонец ; (2.1) болонка słowacki: (1.1) Bolončan słoweński: (1.1) Bolognčan ukraiński: (2.1) болонка węgierski: (1.1) bolognai; (2.1) bolognai pincs włoski: (1.1) bolognese