przyszły ()
, ,
przymiotnik (1.1) ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości (1.2) następny, bliski w czasie (1.3) przybyszZenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 115.
(2.1) 3. od: przyjść (2.2) imiesłów przymiotnikowy bierny od: przyjść
(1.1-2)
(1.1) Mój przyszły mąż jest geniuszem. (1.2) W przyszłym tygodniu pojedziemy do Warszawy.
(1.2) kolejny, następny
(1.1) przeszły, teraźniejszy (1.2) poprzedni, miniony, zeszły
przyszłość przyszłościowy
czas przyszły • życie przyszłe
angielski: (1.1) future; (1.2) next baskijski: (1.2) hurrengo białoruski: (1.1) будучы; (1.2) будучы chiński standardowy: (1.1) 下 (xià), 今后 (jīnhòu); (1.2) 下 (xià), 今后 (jīnhòu) czeski: (1.1) budoucí dolnołużycki: (1.1) pśiducy, pśiducny, pśichodny duński: (1.1) fremtidig; (1.2) næste esperanto: (1.1) venonta francuski: (1.1) futur; (1.2) prochain hiszpański: (1.1) futuro, venidero; (1.2) próximo, que viene jidysz: (1.1) מאָרגנדיק (morgndik); (1.2) צווייטער (cwejter) kataloński: (1.1) futur niemiecki: (1.1) künftig, zukünftig; (1.2) nächst, demnächst nowogrecki: (1.1) μελλοντικός, μέλλων; (1.2) ερχόμενος, επόμενος polski język migowy: romániço: (1.1) futura rosyjski: (1.1) будущий; (1.2) будущий, следующий słowacki: (1.1) budúci szwedzki: (1.1) framtida; (1.2) nästa, nästkommande turecki: (1.1) müstakbel; (1.2) gelecek ukraiński: (1.1) майбутній węgierski: (1.1) jövőbeli; (1.2) jövő, következő wilamowski: (1.1) kynftiḱ, kynftig włoski: (1.1) futuro, venturo; (1.2) prossimo