sin ()

symbol (1.1) sinus (1.2) kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: język syngaleski, sinhala

(1.2) kod ISO 639-1: si, kod Glottolog: sinh1246, kod Linguasphere: 59-ABB-a

(1.1) ; oznaczenie po raz pierwszy użyte w tej postaci jednokrotnie w 1624 r. przez brytyjskiego matematyka Edmunda Guntera w dziele The Description and Use of the Sector. W konsekwentnym użyciu notowane pierwszy raz w An Addition Unto the Use of the Instrument Called the Circles of Proportion z 1632 r. autorstwa angielskiego matematyka Williama Oughtreda. (1.2) (siṃhala) oraz

(1.1)

sin ()

rzeczownik (1.1) zdanieNauka języków obcych – afrikaans

sin ()

rzeczownik (1.1) grzech (1.2) litera szin alfabetu hebrajskiego (1.3) litera alfabetu arabskiego (1.4) tradycyjna spódnica Tajek i Laotanek czasownik (2.1) grzeszyć

(1.1) As a Christian, I think this is a sin against God. → Jako chrześcijanin uważam, że to jest grzech przeciwko Bogu.

(1.2) shin

sinner sinful

(1.1) mortal sin • original sin • (as) ugly as sin

sin ()

rzeczownik (1.1) pierś

sin ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn

(1.1)

sin ()

zaimek dzierżawczy zwrotny, rodzaj wspólny (1.1) swój

(1.1) sin, sit, sine

(1.1) Han elsker sit barn. → (On) kocha swoje dziecko.

sin egen/eget/egne (swój własny)

(1.1) hans (jego)

sin ()

(1.1) samo-

(1.1) mem

sin ()

przyimek (1.1) bez przymiotnik (2.1) bezalkoholowy (2.2) bez cukru

(1.1) No puedo vivir sin ti. → Nie mogę żyć bez ciebie. (2.1) ¡Pónganos dos cervezas sin, por favor! → Proszę nam podać dwa piwa bezalkoholowe.

(2.1) sin alcohol

(1.1) con

sin ()

spójnik (1.1) jeżeli zaś

sin ()

zaimek dzierżawczy, rodzaj męski (1.1) swój

(1.1) si, sitt; sine

(1.1) Hun elsker sine barn. → Ona kocha swoje dzieci. (1.1) De elsker sitt barn. → Oni kochają swoje dziecko.

(1.1)

sin ()

przyimek (1.1) bez

sin () син

rzeczownik (1.1) syn

(1.1) sinis

sin ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn

zobacz też: Indeks:Słoweński - Rodzina

sin ()

rzeczownik (1.1) (o krowie) nie dawanie mleka zaimek dzierżawczy zwrotny (2.1) swój

(1.1) (2.1) sin, sitt, sina w staroszwedzkim istniał celownik (dativ) sinom, który zachował się jedynie w skostniałych zwrotach

(1.1) kon står / är i sin → krowa nie daje mleka

(1.1) sina (2.1) sinom

(2.1) Zaimka sin używa się dla odniesienia do podmiotu w 3-ej osobie w tym samym zdaniu (głównym lub podrzędnym). Dla odniesienia do dopełnienia używa się hans, hennes, dess oraz deras. To rozróżnienie budzi czasem wątpliwości (nawet u Szwedów)Institutet för språk och folkminnen, Fråga: "Hur fungerar valet mellan sin (sitt, sina) och hans (hennes, dess, deras)?", dostęp 2022-11-06. Dla odniesienia do innych osób (zarówno jako podmiot jak i dopełnienie) używa się min / vår oraz din / er.

sin ()

zaimek osobowy (1.1) ty

(1.1) Bik zur räxmät siña, Marat! → Bardzo Ci dziękuję, Marat! ( Bardzo wielkie Ci dzięki)