ojczym () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym
(1.1)
(1.1) Po śmierci ojca, moja matka ponownie wyszła za mąż. Mój ojczym jest dla mnie bardzo miły.
(1.1) pasierb, pasierbica
ojciec , ojcostwo , ojczulek , ojcaszek , Ojciec ojczyźniany
< Jan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 5.
albański: (1.1) njerk angielski: (1.1) stepfather baskijski: (1.1) aitaorde, aitaizun, ugazaita białoruski: (1.1) айчым czeski: (1.1) otčím , nevlastní otec duński: (1.1) stedfader esperanto: (1.1) duonpatro estoński: (1.1) kasuisa francuski: (1.1) beau-père , parâtre hiszpański: (1.1) padrastro interlingua: (1.1) patrastro jidysz: (1.1) שטיפֿפֿאָטער (sztiffoter) kataloński: (1.1) padrastre łotewski: (1.1) patēvs niemiecki: (1.1) Stiefvater nowogrecki: (1.1) πατριός , μητριός portugalski: (1.1) padrasto rosyjski: (1.1) отчим słowacki: (1.1) otčím , nevlastný otec szwedzki: (1.1) styvfar tagalski: (1.1) padrasto, amain turecki: (1.1) üvey baba ukraiński: (1.1) вітчим węgierski: (1.1) mostohaapa wietnamski: (1.1) bố dượng wilamowski: (1.1) štīffōter , śtiffoter włoski: (1.1) patrigno