małżonka () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cudza żona
(2.1) i od: małżonek
(1.1)
(1.1) Pan ambasador z małżonką wydają dziś huczne przyjęcie. (1.1) Wizyta odbywa się na zaproszenie farerskiego ministra finansów, Karstena Hansena i jego małżonki, pani Gullbritt Hansen.
(1.1) ambasador / premier / prezydent z małżonką • pozdrowienia / ukłony / wyrazy szacunku dla małżonki
(1.1) żona
(1.1) konkubina, narzeczona, małżonek, mąż
małżeństwo małżonek małżeński
(1.1) + Jan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 2. < < kalka z „kontraktowa kobieta”Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 30.W czasach wczesnochrześcijańskich żona oznaczała żonę „pogańską”, a z małżonką zawierano ślub kościelny; do słowa żona dodano człon mal- pochodzący prawdopodobnie z mahhl; .
Słowa małżonka nie należy nigdy używać w odniesieniu do własnej żony, służy ono tylko do określenia cudzych partnerek. Nawet w dawnych czasach było ono jedynie słowem urzędowym, książkowym.
(1.1) angielski: (1.1) spouse arabski: (1.1) زوجة czeski: (1.1) manželka dolnołużycki: (1.1) manźelska estoński: (1.1) abikaasa fiński: (1.1) puoliso francuski: (1.1) épouse górnołużycki: (1.1) mandźelska hiszpański: (1.1) esposa , cónyuge islandzki: (1.1) kona, eiginkona japoński: (1.1) 夫人 kataloński: (1.1) cònjuge niemiecki: (1.1) Gemahlin , Gattin , Ehefrau nowogrecki: (1.1) σύζυγος rosyjski: (1.1) супруга ukraiński: (1.1) дружи́на