małżonek () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mąż (czyjś) (1.2) mąż lub żona (czyiś)
(2.1) od: małżonka
(1.1-2)
(1.1) Pani ambasador z małżonkiem zaprosili nas na bal. (1.2) W tę rubrykę trzeba wpisać dane małżonka.
(1.1) mąż (1.2) współmałżonek, mąż, żona
małżeństwo małżonka małżeński
przysłowia: ból w łokciu a ból po stracie małżonka – mocny, lecz niedługiJan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 1. • nie masz na świecie małżonka, na którego by nie krakała żonka
Słowa małżonek nie należy nigdy używać w odniesieniu do własnego męża lub żony, służy ono tylko do określenia cudzych partnerów.
(1.1) angielski: (1.2) spouse arabski: (1.1) زوج bułgarski: (1.1) съпруг duński: (1.2) ægtefælle esperanto: (1.1) edzo; (1.2) geedzo estoński: (1.1) abikaasa; (1.2) abikaasa fiński: (1.1) puoliso; (1.2) puoliso francuski: (1.1) époux ; (1.2) époux ga: (1.2) hefatalɔ hiszpański: (1.1) esposo , cónyuge ; (1.2) esposo , cónyuge karaimski: (1.2) йолдаш kataloński: (1.1) cònjuge ; (1.2) cònjuge nowogrecki: (1.1) σύζυγος ; (1.2) σύζυγος polski język migowy: rosyjski: (1.2) супруг tagalski: (1.2) asawa tocharski A: (1.1) pats tocharski B: (1.1) pats tuvalu: (1.2) avaga/āvaga ukraiński: (1.1) чолові́к wolof: (1.1) jëkër