ślub ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) akt zawarcia małżeństwa; (1.2) uroczysta przysięga
(1.1-2)
(1.1) O ostatnim ślubie następcy tronu gazety rozpisywały się przez tydzień. (1.2) Król złożył ślub, że pokona najeźdźcę lub sam zginie.
(1.1) ślub z +
(1.1) wziąć ślub z kimś • ślub cywilny • ślub kościelny • ślub konkordatowy • ślub morganatyczny • ślub per procura • ślub gejowski / lesbijski • dawać / udzielać komuś ślubu (1.2) złożyć ślub(y) wobec Boga / Ojczyzny / Narodu / … • złamać ślub(y) • śluby zakonne
(1.1) ceremonia ślubna; (1.2) ślubowanie, przysięga, przyrzeczenie, zobowiązanie
ślubowanie , ślubny , ślubna , poślubienie poślubiać, zaślubiać, ślubować , poślubić ślubny
<
znaczenie (1.2) w często jest takie samo, jak w
albański: (1.1) dasmë angielski: (1.1) wedding; (1.2) vow arabski: (1.1) زفاف (zifāf), زواج (zawāǧ) baskijski: (1.1) ezkontza białoruski: (1.1) шлюб ; (1.2) клятва , прысяга cerkiewnosłowiański: (1.1) женитва chiński standardowy: (1.1) / (hūnlǐ) chorwacki: (1.1) vjenčanje czeski: (1.1) svatba , sňatek duński: (1.1) bryllup esperanto: (1.1) edziĝo; (1.2) voto fiński: (1.1) häät francuski: (1.1) mariage guarani: menda hiszpański: (1.1) boda ; (1.2) voto , promesa japoński: (1.1) 結婚式 (けっこんしき, kekkonshiki) kaszubski: (1.1) żeńba , zdanié niemiecki: (1.1) Trauung , Eheschließung nowogrecki: (1.1) γάμος nowopruski: (1.1) salūbis polski język migowy: rosyjski: (1.1) сва́дьба ; (1.2) прися́га , кля́тва slovio: (1.1) svadba słowacki: (1.1) svadba szwedzki: (1.1) vigsel ukraiński: (1.1) шлюб węgierski: (1.1) esküvő wilamowski: (1.1) troj , traoj , troü włoski: (1.1) nozze , matrimonio zazaki: (1.1) veyve