kawaler () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna, który nigdy nie był żonaty (1.2) mężczyzna, który otrzymał dany order (1.3) rycerz (1.4) młody mężczyzna, młodzieniec (1.5) adorator
(1)
(1.1) Jerzy jest kawalerem i twierdzi, że nigdy się nie ożeni. (1.2) Piotr jest kawalerem Legii Honorowej. (1.3) Panowie kawalerowie, szable w dłoń! Do ataku! (1.4) Waldemar wyrósł na przystojnego kawalera.
(1.2) kawaler +
(1.1) być kawalerem (1.2) kawaler orderu
(1.1) wolny, singiel (1.2) kawaler orderu (1.3) rycerz, szlachcic (1.4) młodzian
(1.1) żonaty
(1.1) kawalerski; kawalerka , kawalerstwo (1.3) kawalerzysta , kawaleria
(1.1) stary kawaler • kawaler do wzięcia
(1.1-2) z (1.3) (1.3) → jeździec; → rycerz
(1.4)
angielski: (1.1) bachelor; (1.2) bachelor, knight; (1.3) knight arabski: (1.1) عزب baskijski: (1.1) ezkongabe; (1.3) zaldun białoruski: (1.1) халасцяк , хлопец bułgarski: (1.1) ерген chorwacki: (1.1) samac duński: (1.1) ungkarl ; (1.4) ungkarl esperanto: (1.1) fraŭlo; (1.2) kavaliro fiński: (1.1) poikamies, vanhapoika francuski: (1.1) célibataire ; (1.2) chevalier; (1.3) cavalier , chevalier ; (1.4) garçon , jeune homme hiszpański: (1.1) soltero ; (1.2) caballero ; (1.3) caballero ; (1.4) joven interlingua: (1.2) baccalaureo japoński: (1.1) 独身 kaszubski: (1.1) kawalér niemiecki: (1.1) Junggeselle ; (1.2) Ritter; (1.3) Ritter nowogrecki: (1.1) ανύπαντρος , άγαμος ; (1.2) ταξιάρχης ; (1.3) ιππότης ; (1.4) παλικάρι polski język migowy: rosyjski: (1.1) холостяк ; (1.2) кавалер ; (1.4) молодой человек ; (1.5) жених słoweński: (1.1) neoženjenec ukraiński: (1.1) холостяк węgierski: (1.1) agglegény; (1.3) lovag