osądzić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( osądzać) (1.1) rozpatrzyć sprawę i wydać wyrok (1.2) wydać opinię o czymś lub o kimś
(1.1-2)
(1.1) Sędzia osądził mężczyznę zgodnie z prawem (1.2) Nawet jej nie znasz, a już ją osądziłaś.
aspekt niedokonany osądzać osądzenie , osądzanie , osąd , sąd , sędzia /
arabski: (1.1-2) نظر białoruski: (1.1) асудзіць; (1.2) асудзіць esperanto: (1.1) juĝi; (1.2) juĝi nowogrecki: (1.1) δικάζω; (1.2) δικάζω wilamowski: (1.1) byütȧla; (1.2) byütȧla