__TOC__ ćwikła ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gotowane lub kiszone buraki ćwikłowe z dodatkiem tartego chrzanu i octu; (1.2) burak pastewny
(1.1)
(1.1) Na tradycyjne wielkanocne śniadanie podaje się ćwikłę i chrzan.
ćwikłowy, ćwiklany
(1.1) Ignacy Stein, O powstawaniu wyrazów, „Poradnik Językowy” nr 5/1907, s. 77.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie (1.1) Potrawa znana była już w XVI wieku; została opisana np. w Żywocie człowieka poczciwego Mikołaja RejaMaciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, wydanie III, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, s. 41..
angielski: (1.1) beet salad with horseradish esperanto: (1.1) betaĵo ruĝa estoński: (1.1) peedisalat mädarõikaga; (1.2) loomapeet, söödapeet kaszubski: (1.1) czwikła niemiecki: (1.1) Salatrüben, Rote-Bete-Meerrettich rosyjski: (1.1) цвикли, цвикла ukraiński: (1.1) цвіклі węgierski: (1.1) céklasaláta wilamowski: (1.1) ćwikła
ćwikła ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ćwikła
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Jedzenie