pożar ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia; (1.2) gwałtowne uczucie miłości
(1.1-2)
(1.1) Pięć osób zginęło we wczorajszym pożarze w Łodzi. (1.1) Polacy gaszą pożary na południu Turcji.
(1.1) pożar +
(1.1) wywołać / wywoływać / gasić pożar • pożar wybucha / rozprzestrzenia się • pożar zewnętrzny (1.2) pożar serca
(1.1) ogień (1.2) ogień
(1.2) uczucie
pożarnictwo , pożarnik , pożarowość , żar pożarek żarzyć pożarny, pożarowy, pożarniczy, przeciwpożarowy
< → zapalić
angielski: (1.1) fire, blaze arabski: (1.1) حريق, لهيب baskijski: (1.1) sute białoruski: (1.1) пажар (pažar) bułgarski: (1.1) пожар (požar) chorwacki: (1.1) požar czeski: (1.1) požár duński: (1.1) brand esperanto: (1.1) incendio, brulego francuski: (1.1) incendie , feu galicyjski: (1.1) incendio hiszpański: (1.1) incendio interlingua: (1.1) incendio islandzki: (1.1) eldsvoði , bruni japoński: (1.1) 火事 (かじ) kazachski: (1.1) өрт (ört) niemiecki: (1.1) Brand , Feuer norweski (bokmål): (1.1) brann nowogrecki: (1.1) πυρκαγιά (pyrkagiá) nowopruski: (1.1) ugnis osmański: (1.1) آتش (âteş) portugalski: (1.1) incêndio rosyjski: (1.1) пожар (požar) rumuński: (1.1) incendiu słowacki: (1.1) oheň , požiar ukraiński: (1.1) пожежа (požeža) wilamowski: (1.1) brant , fojer , faojer włoski: (1.1) fuoco