привыкать ()
czasownik niedokonany (1.1) przyzwyczajać się
(1.1) привыка́ть привыка́|ю, ~ешь, ~ет; ~ем, ~ете, ~ют; ~л / ~ла / ~ло; ~ли; ~й; ~ющий, ~я, ~вший
(1.1) Воло́дя постепе́нно привыка́л к но́вому ме́сту. → Wołodia powoli przyzwyczajał się do nowego miejsca. (1.1) К э́тому нельзя́ привы́кнуть, да́же врач не привыка́ет, когда́ лю́ди умира́ют. → Do tego nie można się przyzwyczaić, nawet lekarz nie przyzwyczaja się, że ludzie umierają.
(1.1) привыкать к +
(1.1) отвыкнуть
привыкнуть привычка привычный привычно