__TOC__ pysk ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki (1.2) o twarzy człowieka (policzkach, wargach itp.)
(1.1-2)
(1.1) Mój pies ma sympatyczny, kudłaty pysk. (1.1) Rybackie czółna stały już na piasku wybrzeża; w przerzedzającej się mgle deszczowej widać było rybaków spokojnym krokiem wchodzących na górę; za jednym z nich, najbarczystszym i na burzę najobojętniejszym, ciągnął się ze spuszczonym ku ziemi pyskiem i ogonem czarny, zmokły piesEliza Orzeszkowa: Nad Niemnem.. (1.2) Adamowi coś zostało na pysku po śniadaniu. (1.2) Dajcie mi gęby, dajcie pyska, niechaj swojego swój uściskaStanisław Wyspiański: Wyzwolenie, akt I.. (1.2) Chcesz dostać po pysku?!
(1.2) zamknąć / przymknąć pysk
(1.1) kufa, morda, oblicze (1.2) twarz, facjata; morda, gęba, jadaczka
pyskówka , pyskówa , pyskacz , pyszczak , pyskatość , pyszczenie , pyskowanie pyszczek , pysio pyszczydło pyskować , pyszczyć , pyskać , popyskać pyskaty, pyszczkowy
chodzić z pyskiem • ciemno, choć w pysk daj • dać pyska • dać w pysk / dawać po pysku • latać z pyskiem • mieć niewyparzony pysk / niewyparzony pysk • mieć pysk od ucha do ucha • mocny w pysku • o suchym pysku • padać na pysk • stulić pysk • wylecieć na zbity pysk • zatkać pysk
zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
angielski: (1.1) muzzle, snout; (1.2) mug baskijski: (1.1) mutur bułgarski: (1.1) муцуна ; (1.2) муцуна duński: (1.1) snude ; (1.2) snude esperanto: (1.1) muzelo jidysz: (1.1) פּיסק (pisk) karaimski: (1.1) бурун kazachski: (1.1) тұмсық niemiecki: (1.1) Schnauze ; (1.2) Schnauze rosyjski: (1.1) морда ; (1.2) морда szwedzki: (1.1) nos ukraiński: (1.1) писок , морда ; (1.2) писок , морда , пика wilamowski: (1.1) łapp , frass włoski: (1.1) ceffo; (1.2) ceffo
pysk ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) warga
(1.1)
pysk ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ryba