__TOC__ stig ()
rzeczownik (1.1) obdartus
stig ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) etap, faza, stadium (1.2) stopień (w skali) (1.3) punkt (zdobyty w konkursie, zawodach) (1.4) stopień
(1) stig, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna)
(1.2) Það er fimm stiga frost. → Jest pięć stopni mrozu. (1.2) Skjálftinn mældist fjögur stig á Richter. → Wstrząs miał siłę czterech stopni w skali Richtera.
(1.1) á þessu stigi (málsins, námsins) → na tym etapie (sprawy, nauki) (1.2) hitastig, vindstig (1.3) að sækja stig → zdobyć punkt (1.4) efsta stig → stopień najwyższy; stigbeyging
(1.2) gráða (temp. powietrza)
stigi , frumstig, miðstig stíga
stig ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ścieżka
(1.1) stig, stigen, stigar, stigarna