spá ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przepowiednia, wróżba, proroctwo (1.2) prognoza, przewidywanie czasownik nieprzechodni (2.1) wróżyć, przepowiadać
(1) spá, ~, ~, ~r (~in, ~na, ~nni, ~rinnar); ~r, ~r, ~m, ~a (~rnar, ~rnar, ~num, ~nna) (2.1) að spá, spáði, spáð ()
(2.1) Nornin spáði í lófa hans. → Wiedźma wróżyła mu z ręki.
(2.1) að spá fyrir e-m/e-ð → przepowiadać czyjś/czegoś los
(1.1) spákona • spámaður (1.2) spákaupmaður • spákaupmennska • veðurspá
(1.1) spádómur
spádómur
(1-2) << (1) *spexō ( → przyglądanie się, szpiegowanie) / (2) *spexōjanan ( → dowiadywać się, szpiegować; → przyglądać się, podglądać; → szpiegować, podglądać). Pragermański źródłosłów pochodzi od zrekonstruowanego rdzenia o znaczeniu „patrzeć, obserwować” ( → patrzeć, (sképtesthai) → patrzeć, obserwować).