pæla ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) spulchniona ziemia czasownik nieprzechodni (2.1) kopać, ryć, uderzać motyką (2.2) badać coś, zastanawiać się nad czymś, studiować coś (2.3) pæla í gegnum e-ð → przekopywać się (przez sterty dokumentów, przez materiał do nauki), wertować
(1.1) pæl|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar); ~ur, ~ur, ~um, ~na lub ~a (~urnar, ~urnar, ~unum, ~nanna lub ~anna) (2) að pæla, pældi, pælt ()
(2.2) Ég er að pæla í að flytja á höfuðborgarsvæðið. → Zastanawiam się, czy przeprowadzić się do Regionu Stołecznego. (2.3) Ég ákvað að pæla í gegnum textana. → Postanowiłem przewertować te teksty.
(2.1-2) að pæla í + (2.3) að pæla í gegnum +
(2.1) stinga upp
páll
, czasownik utworzony od → motyka