autorytet () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wpływ osobisty, powaga, prestiż (1.2) człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
(1.1) ; (1.2)
(1.1) Przypadki pedofilii wśród duchownych podkopały autorytet Kościoła katolickiego. (1.2) Jan Paweł II jest dla mnie największym autorytetem moralnym.
(1.1) cieszyć się autorytetem • stracić / tracić / utracić autorytet • budować / odbudować autorytet • zyskać / zdobyć / stracić autorytet • angażować / mieć / nadszarpnąć / odrzucać / osłabiać / posiadać / podkopać / podrywać / podważać / podważyć / zachować / zniszczyć autorytet • ulec / ulegać czyjemuś autorytetowi • prawdziwy / fałszywy autorytet • niewątpliwy / wątpliwy autorytet • absolutny / wielki / największy / niepodważalny / ogromny / osobisty / ojcowski / rodzicielski / szczególny autorytet (1.2) być autorytetem • autorytet w dziedzinie
(1.1) atencja, estyma, respekt, szacunek, poważanie,
(1.2) pseudoautorytet
autorytaryzm antyautorytatywny, autorytatywny, autorytarny autorytatywnie autorytet moralnyDaniela Podlawska, Magdalena Świątek-Brzezińska, Słownik frazeologiczny języka polskiego, Bielsko-Biała 2008, s. 42.
, za , z (bycie sprawcą)
angielski: (1.1) authority; (1.2) authority arabski: (1.1) نفوذ baskijski: (1.2) autoritate baszkirski: (1.1) абруй białoruski: (1.1) аўтарытэт ; (1.2) аўтарытэт bułgarski: (1.1) авторитет ; (1.2) авторитет duński: (1.2) autoritet esperanto: (1.1) aŭtoritato; (1.2) aŭtoritato, aŭtoritatulo francuski: (1.1) autorité hiszpański: (1.1) autoridad , prestigio ; (1.2) autoridad (persona) kazachski: (1.1) мәртебе łotewski: (1.1) autoritāte niemiecki: (1.1) Autorität ; (1.2) Autorität polski język migowy: rosyjski: (1.1) авторитет ; (1.2) авторитет tatarski: abruy ukraiński: (1.1) авторите́т; (1.2) авторите́т wilamowski: (1.1) aojtorytet ; (1.2) aojtorytet włoski: (1.1) autorità ; (1.2) autorità