palaczka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta, która pali (np. papierosy, tytoń, opium itp.)
(1.1)
(1.1) Moja babcia jest nałogową palaczką, potrafi wypalić nawet dwie paczki dziennie.
(1.1) bierna palaczka
palić , rozpalać , rozpalić , wypalić , wypalać , przypalić , przypalać , podpalić , podpalać palnik , palenie , rozpalenie , rozpalanie , wypalenie , wypalanie , przypalenie , przypalanie , podpalenie , podpalanie palacz palny, palnikowy
(1.1) bułgarski: (1.1) пушачка czeski: (1.1) kuřačka francuski: (1.1) fumeuse hiszpański: (1.1) fumadora niemiecki: (1.1) Raucherin nowogrecki: (1.1) καπνίστρια rosyjski: (1.1) курильщица , табачница słowacki: (1.1) fajčiarka włoski: (1.1) fumatrice