grzywa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi (1.2) bujna czupryna (1.3) piana na grzbiecie fali
(1.1-3)
(1.1) Istotnie jakiś jeździec zbliżał się całym pędem i pochylony na siodle, z twarzą ukrytą w grzywie końskiej, smagał jeszcze nahajem swego źrebca, który zdawał się ziemi nie tykaćH. Sienkiewicz: Ogniem i mieczem.
grzywacz grzywka , grzyweczka grzywiasty
→ długie włosy na karku zwierzęcia < → szyja, okolice gardła, od → pochłaniać, połykać , , , (griva), ; a także (grīvā)
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
angielski: (1.1) mane baskijski: (1.1) kima białoruski: (1.1) грыва ; (1.2) грыва bułgarski: (1.1) грива czeski: (1.1) hříva esperanto: (1.1) kolhararo, kolharoj fiński: (1.1) harja francuski: (1.1) crinière; (1.2) crinière , chevelure hiszpański: (1.1) crin ; (1.2) melena niemiecki: (1.1) Mähne nowogrecki: (1.1) χαίτη ; (1.2) χαίτη rosyjski: (1.1) грива sanskryt: (1.1) केश (kēśa) słowacki: (1.1) hriva szwedzki: (1.1) man ukraiński: (1.1) грива ; (1.2) грива