__TOC__ cima ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wierzchołek, szczyt
cima ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wierzchołek, szczyt
ainda por cima • por cima
cima ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wierzchołek, szczyt (1.2) szczyt, wzniesienie (1.3) koniec, zakończenie, czubek (1.4) szczyt, najwyższy stopień (1.5) (o człowieku) orzeł, geniusz (1.6) wierzchotka (1.7) cuma, lina (1.8) faszerowana pierś wołowa
(1.1-8) cima; cime
(1.1) Si è posato in cima a un albero. → Usiadł na wierzchołku drzewa. (1.5) Quando andavo a scuola, ero una cima in matematica. → Kiedy chodziłam do szkoły, byłam orłem z matematyki.
(1.1) cima di un monte → wierzchołek góry • cima di un campanile → szczyt dzwonnicy
(1.1) sommità, vertice (1.2) vetta, altura (1.3) punta (1.5) genio, talento (1.7) corda, fune, gomena
(1.1) base, fondo, piede
cimare
da cima a fondo → od a do z, całkowicie essere in cima ai pensieri di qualcuno → kompletnie zawładnąć czyimiś myślami mettere in cima → przedkładać, woleć
(1.6)