łudzić () , ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) zwodzić kogoś, dając mu fałszywe nadzieje czasownik zwrotny niedokonany łudzić się (2.1) łudzić (1.1) samego siebie, żyć fałszywą nadzieją
(1.1) (2.1)
(1.1) Łudził pracowników obietnicami większych zarobków, żeby zostawali po godzinach. (2.1) Przestań się wreszcie łudzić, że on się kiedykolwiek zmieni.
(1.1) łudzić +
(1.1) mamić, zwodzić (2.1) żyć nadzieją, oszukiwać się
łudzenie , złudzenie judzić złudny
angielski: (1.1) delude, deceive interlingua: (1.1) illusionar, prestigiar rosyjski: (1.1) обманывать, манить; (2.1) ошибаться włoski: (2.1) cullare, illudersi