ryta ()

czasownik nieprzechodni (1.1) ryczeć, wrzeszczeć, wydzierać się

(1.1) att ryta, ryter, röt, rutit, ryt! ; pres. part. rytande, perf. part. ruten

(1.1) ryta åt någon → wydzierać się na kogoś

(1.1) lejonet ryter → lew ryczy • väl rutet! → dobrze wygarnięte! (wykrzyczane jako protest)

(1.1) vråla, böla, skrika

rytande

czasownik frazowy ryta ifrån • ryta till

(odgłosy zwierząt) zobacz też: Czasowniki nieregularne w języku szwedzkim