emigrant () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkał poza swoją ojczyzną
(1.1)
(1.1) Statek rybacki ratuje około dwudziestu emigrantów, którzy przeprawiali się przez Cieśninę Gibraltarską w małej łódce.
(1.1) ekspatriant, tułacz, wychodźca
(1.1) uchodźca
emigracja , emigranctwo , emigrowanie , wyemigrowanie emigrantka emigrować , wyemigrować emigracyjny, emigrancki
angielski: (1.1) emigrant białoruski: (1.1) эмігрант czeski: (1.1) emigrant duński: (1.1) emigrant , udvandrer hiszpański: (1.1) emigrante nowogrecki: (1.1) μετανάστης nowopruski: (1.1) emigrānts rosyjski: (1.1) эмигрант słowacki: (1.1) emigrant słoweński: (1.1) emigrant szwedzki: (1.1) emigrant ukraiński: (1.1) емігрант węgierski: (1.1) emigráns
emigrant ()
,
rzeczownik (1.1) wychodźcaMcKay's English-Polish/Polish-English dictionary, Jan Stanisławski. Random House, New York, 1988, s. 123, ISBN 0-8129-1691-3., emigrant, emigrantka
emigrate
emigrant ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) emigrant
emigrant ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) emigrant
(1.1)
emigrace, emigrantka emigrační, emigrantský emigrovat
emigrant ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) emigrant
emigrácia , emigrantstvo emigrantka emigrovať / emigračný, emigrantský
emigrant ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) emigrant
emigrantstvo , emigracija , emigrantka emigrantski
emigrant ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) emigrant
(1.1) en emigrant, emigranten, emigranter, emigranterna
(1.1) immigrant, invandrare
emigration emigrera