kazanie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa; (1.2) nadęta mowa umoralniająca (1.3)
(1.1-2) (1.3) ,
(1.1) Kazania głoszone są też poza eucharystią, np. podczas Gorzkich Żali. (1.1) Każda homilia jest kazaniem, ale nie każde kazanie jest homilią. (1.2) Jeżeli wrócę do domu po północy, to znowu będę miał kazanie od żony. (1.2) Belfer prawił młodzieży tradycyjne kazanie przed wspólnym wyjściem do kina. (1.3) Kazanie mu iść precz nie było najlepszym pomysłem.
(1.1) wygłosić / wygłaszać kazanie • kazanie odpustowe / prymicyjne / ślubne / pogrzebowe • telekazanie
(1.1) przemówienie / mowa
(1.1) homilia, egzorta, chtuba
(1.1) msza
kazalnica , Kazalnica kazać kazaniowy
prawić kazanie • siedzieć jak na niemieckim kazaniu / siedzieć jak na tureckim kazaniu • dobry przykład to połowa kazania • młody ksiądz miewa najlepsze kazania
(1.1-3) Radosław Grześkowiak, Ewa Nawrocka, Bolesław Oleksowicz, Stanisław Rosiek, Między tekstami 2. Renesans. Barok. Oświecenie (echa współczesne), wyd. III, wyd. słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2005, s. 73.
angielski: (1.1) sermon; (1.2) sermon baskijski: (1.1) sermoi, prediku białoruski: (1.1) казань , казанне białoruski (taraszkiewica): (1.1) казаньне brithenig: (1.1) pregeth bułgarski: (1.1) проповед duński: (1.1) prædiken ; (1.2) prædiken esperanto: (1.1) prediko francuski: (1.1) sermon ; (1.2) sermon hiszpański: (1.1) sermón ; (1.2) sermón japoński: (1.1) 説教; (1.2) 説教 niemiecki: (1.1) Predigt ; (1.2) Predigt ; (1.3) Predigen norweski (bokmål): (1.1) preken ; (1.2) preken norweski (nynorsk): (1.1) preike ; (1.2) preike nowogrecki: (1.1) κήρυγμα ; (1.2) δασκάλεμα rosyjski: (1.1) проповедь słowacki: (1.1) kázeň szwedzki: (1.1) predikan tuvalu: (1.1) lāuga ukraiński: (1.1) проповідь wilamowski: (1.1) prȳdiḱ , prydik ; (1.2) prȳdiḱ , prydik włoski: (1.1) predica ; (1.2) paternale , predica