ελάττωμα ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wada, usterka, defekt (1.2) ułomność, przywara, zły nawyk N49: ελαττώματος; ελαττώματα, ελαττωμάτων
(1.1) Το ψυγείο που αγόρασα έχει ελάττωμα και δε δουλεύει σωστά. → Lodówka, którą kupiłem/am, ma usterkę i nie działa prawidłowo. (1.2) Ο άντρας της έχει ένα μεγάλο ελάττωμα, γιατί πίνει πολύ κρασί. → Jej mąż ma wielką przywarę, bo pije dużo wina.
(1.1) κουσούρι, μειονέκτημα
(1.2) προτέρημα
ελαττώνω ελαττωματικός ελαττωματικότητα, ελάττωση