cela ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha (1.2) pokój więźnia w więzieniu
(1.1-2)
(1.1) W swojej celi długie godziny spędzał na modlitwach, dał sobie ogolić włosy, przywdział strój kapłański i cztery razy na dobę uczęszczał do chóru najmłodszych kapłanów. (1.2) Naówczas Iwanów, aby nie stracić twarzy, wysunął tezę, że podziemne składy, piwnice i obronne kazamaty w istocie służyły jako cele oraz izby tortur.
(1.1) cela klasztorna / mnisza / pustelnicza (1.2) cela więzienna
celka
< → komórka, izdebka, piwniczka-spiżarnia
angielski: (1.2) cell arabski: (1.2) زنزانة baskijski: (1.1) zelda; (1.2) zelda białoruski: (1.1) келля ; (1.2) камера bułgarski: (1.1) килия ; (1.2) килия czeski: (1.1) cela ; (1.2) cela duński: (1.1) celle ; (1.2) celle esperanto: (1.1) ĉelo; (1.2) ĉelo francuski: (1.1) cellule ; (1.2) cellule hiszpański: (1.1) celda ; (1.2) celda interlingua: (1.1) cella niemiecki: (1.1) Klosterzelle ; (1.2) Todeszelle , Zelle norweski (bokmål): (1.1) celle; (1.2) fengselscelle nowogrecki: (1.1) κελί ; (1.2) κελί rosyjski: (1.1) келья ; (1.2) камера słowacki: (1.1) cela ; (1.2) cela szwedzki: (1.1) cell ; (1.2) fängelsecell , cell ukraiński: (1.1) келія ; (1.2) камера węgierski: (1.1) cella; (1.2) cella włoski: (1.1) cella ; (1.2) cella
cela ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cela (klasztorna) (1.2) cela (więzienna)
(1.1-2)
cela ()
zaimek wskazujący, rodzaj nijaki (1.1) tamto, to, owo
(1.1)
(1.1) ceci
celui-là, celle-là, ceux-là, celles-là
forma skrócona: ça
cela ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cela (1.2) spichlerz, silos (1.3) cella, naos
(2.1) (2.2)
(1) celas
(1.1) celda (1.2) cilla (1.3) cella
celda
cela ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cela (1.2) cela (więzienna)
(1.1) mníšska cela (1.2) väzenská cela