munk ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) zakonnik, mnich (1.2) kapturka, pokrzewka czarnołbista, pokrzewka czarnogłowa
(1) en munk, munken, munke, munkene
(1.1) Tibetanske munke har praktiseret lydhealing i århundreder og har udviklet teknikker, der bruger både vokal- og instrumentale lyde. → Tybetańscy mnisi praktykują dźwiękową terapię od wieków i opracowali techniki, które wykorzystują zarówno dźwięki wokalne, jak i instrumentalne. (1.2) Munken har fået sit navn på grund af dens kalot. Munken kan forveksles med nogle mejsefugle, som også har en kalot, men munken er en mere spinkel fugl med et tyndt og spidst næb. → Kapturka zawdzięcza swoją nazwę kapturkowi. Kapturkę można pomylić z niektórymi sikorami, które również mają kapturek, jednak kapturka jest ptakiem smuklejszym, o cienkim i ostrym dziobie.
(1.1) nonne (1.2) zobacz też: Ptaki w języku duńskim
munk ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mnich
munk ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mnich
munk ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) zakonnik, mnich (1.2) oponka (rodzaj pączka)
(1) en munk, munken, munkar, munkarna
(1.1) klosterbroder
(1.2) bakverk
(1.1) klosterorden
(1.1)