__TOC__ ekspedient () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek, który sprzedaje towar w sklepie
(1.1)
(1.1) Mój tata w młodości pracował w sklepie jako ekspedient.
(1.1) sprzedawca
(1.1) klient
ekspedientka
duński: (1.1) ekspedient esperanto: (1.1) vendisto kataloński: (1.1) dependent
ekspedient ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ekspedient, ekspedientka
(1.1) en ekspedient, ekspedienten, ekspedienter, ekspedienterne
(1.1) En uhøflig ekspedient spurgte om hendes vægt. Hun forlod butikken med det samme. → Nieuprzejmy ekspedient zapytał o jej wagę. Z miejsca opuściła sklep. (1.1) Ekspedienten nægtede at tage imod den ødelagte seddel og forlangte, at kunden betalte med kreditkort. → Ekspedient odmówił przyjęcia zniszczonego banknotu i zażądał, aby klient zapłacił kartą kredytową.
(1.1) sælger
(1.1) kunde
ekspeditrice , ekspedition ekspedere