wieżowiec ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;
(1.1)
(1.1) Podczas wycieczki do Japonii widziałem mnóstwo wieżowców. (1.1) Dwa tygodnie temu w wieżowcu zerwała się winda.
(1.1) drapacz chmur, punktowiec
(1.1) budynek
wieżówka , wieża , wieżyczka wieżowy, wieżyczkowy
Irena Bajerowa, Język ogólnopolski XX wieku, w: Encyklopedia kultury polskiej XX wieku, t. 2, Współczesny język polski, pod red. Jerzego Bartmińskiego, Wrocław 1993, s. 47.
afrykanerski: (1.1) wolkekrabber angielski: (1.1) skyscraper, tower block arabski: (1.1) ناطحة سحاب baskijski: (1.1) etxe orratz bułgarski: (1.1) висока сграда , висок блок chiński standardowy: (1.1) 高层 (gāocéng) chorwacki: (1.1) soliter czeski: (1.1) mrakodrap duński: (1.1) højhus , skyskraber esperanto: (1.1) domturo, nubskrapulo, ĉielskrapanto estoński: (1.1) kõrghoone fiński: (1.1) tornitalo francuski: (1.1) gratte-ciel hiszpański: (1.1) torre , rascacielos indonezyjski: (1.1) rumah susun japoński: (1.1) 高層建築 kaszubski: (1.1) wieżówc kataloński: (1.1) gratacel koreański: (1.1) 고층 건물 litewski: (1.1) daugiaaukštis namas łotewski: (1.1) augstceltne niderlandzki: (1.1) torenflat , torengebouw , wolkenkrabber niemiecki: (1.1) Wolkenkratzer , Hochhaus norweski (bokmål): (1.1) høyblokk /, høyhus nowogrecki: (1.1) πολυόροφο κτήριο , πολυκατοικία ormiański: (1.1) երկնաքեր portugalski: (1.1) arranha-céu rosyjski: (1.1) небоскрёб rumuński: (1.1) bloc-turn słowacki: (1.1) mrakodrap słoweński: (1.1) donebnik , nebotičnik szwedzki: (1.1) skyskrapa turecki: (1.1) gökdelen ukraiński: (1.1) хмарочо́с , хмарося́г węgierski: (1.1) felhőkarcoló wietnamski: (1.1) nhà cao tầng włoski: (1.1) grattacielo