__TOC__ zanca ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) (długi) goleń, podudzie (nogi ptaka) (1.2) szczudlata noga (1.3) belka policzkowa (schodów), policzek zancas
(1.1-2) pata, pierna
zancadillear zancudo, zancón, zancajoso zanco, zancada, zancadilla, zancajo por zancas o por barrancas → na wszystkie sposoby, wszystkimi sposobami ← prawdopodobnie ze staroperskiego zanga → noga
zanca ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) śruba fundamentowa z ostrogami (1.2) łapa, nogaW. Meisels, Podręczny słownik włosko-polski. Wiedza Powszechna, Warszawa 2005.
(1) zanca; zanche