pieczarka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj grzybów jadalnych, ; (1.2) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny (1.3) od: pieczara
(1.1-2)
(1.1) Na pastwisku sąsiada jest wysyp pieczarek. (1.2) Dzisiaj zrobię pizzę z pieczarkami.
(1.2) piekara, piekarka
(1.1-2) pieczarkarnia , pieczarkarz , pieczarkowa , pieczarkowate , pieczareczka , pieczarkowce , pieczarniaki pieczarkowy, pieczarkowaty (1.3) pieczara
(1.1-2) (< *pekěra) / → coś pieczonego, od czasownika → piec (grzyby te spożywano widocznie po upieczeniu); wyraz poświadczony od XVIII w. źródłosłów nazwiska Pieczarka
angielski: (1.2) champignon, mushroom białoruski: (1.1) пячурыца , шампіньён ; (1.2) пячурыца , шампіньён czeski: (1.1) pečárka , žampion duński: (1.2) champignon esperanto: (1.1) agariko; (1.2) ĉampinjono francuski: (1.1) agaric hiszpański: (1.2) champiñón ido: (1.1) champiniono islandzki: (1.1) ætisveppur jidysz: (1.1) אַגאַריק (agarik) litewski: (1.1) pievagrybis luksemburski: (1.2) Champignon łaciński: (1.1) Agaricus campestris niemiecki: (1.2) Champignon norweski (bokmål): (1.2) sjampinjong portugalski: (1.1) champignon rosyjski: (1.1) шампиньон ; (1.3) пещерка słowacki: (1.1) pečiarka , šampiňón szwedzki: (1.1) champinjon ; (1.2) champinjon ukraiński: (1.1) печери́ця , шампіньйо́н ; (1.2) печери́ця , шампіньйо́н