kota ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) na mapie wysokość nad poziomem odniesienia
(2.1) , od: kot
(1.1)
(1.1) < → jaka, która
kota ()
rzeczownik (1.1) na mapie kota (1.2) spódnica (1.3) kolczuga (1.4) grzędy (w kurniku)
(1.2) gona, zaia
kota ()
przymiotnik (1.1) błotny (1.2) ubłocony
(1.1-2)
(1.1) En la kota vetero mia vesto forte malpuriĝis. → W błotną pogodę moje ubranie mocno się ubrudziło. (1.2) Ne eniru kun la kotaj ŝuoj! → Nie wchodź z ubłoconymi butami!
koto koti kaldrono ridas pri poto kaj mem estas kota
kota ()
rzeczownik (1.1) miasto
(1.1) ibu kota
kota ()
rzeczownik (1.1) miasto
kota ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kręg
(1.1) ryggkota
(1.1) ben
(1.1) ryggrad