dwu- ()
,
przedrostek (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających dwukrotne wystąpienie czegoś (1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających całość składającą się z dwóch części
(1.1)
(1.1) Karawele były statkami dwu- lub trójmasztowymi.
(1.1) dwumasztowiec • dwukrotny (1.2) dwudzielność • dwudzielny
podwajanie , dwa podwójny, podwójny dwa podwójnie
zobacz też: obu-
angielski: (1.1) two-, bi- francuski: (1.1) bi- hiszpański: (1.1) bi- interlingua: (1.1) di- niemiecki: (1.1) Zwei-, zwei- rosyjski: (1.1) двух- wilamowski: (1.1) töppół-, töppu̇ł-, tȫpu̇ł-, döppu̇ł-, dȫpu̇ł-