compromise ()
,
,
rzeczownik (1.1) ugoda, kompromis czasownik nieprzechodni (2.1) załatwiać coś kompromisem (kompromisowo), iść na ustępstwa czasownik przechodni (3.1) narażać
(1.1) compromise; compromises (2.1, 3.1) compromise, compromised, compromised, compromises, compromising
(1.1) Finally, they made the compromise after three hours of talking. → W końcu doszli do kompromisu po trzech godzinach rozmów.
(2.1) compromise on / compromise upon
uncompromising uncompromisingly