planować ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) zamierzać (1.2) obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości (1.3) tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy
(1.1-3)
(1.1) Planuję zaprosić ich razem na imprezę. (1.2) Sztab wojenny planuje właśnie kolejną kampanię. (1.3) Architekt planuje dla inwestora i trzeba dopasować wizje jednego i drugiego.
(1.1) zamierzać + Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
(1.1-2) planować spotkanie (1.2) planować trasę
(1.1) postanawiać, zamierzać (1.2) snuć plany, patrzeć w przyszłość, przewidywać, organizować, określać (1.2) projektować, opracowywać plan, opracowywać plany, rozplanowywać
zaplanować, rozplanowywać, rozplanować, doplanować, wyplanować planista , plan , planowanie planowany, zaplanowany, planowy planowo
angielski: (1.1) plan arabski: (1) استهدف; (1.1) وضع chiński standardowy: (1.1) 打算 (dǎsuàn); (1.2) 打算 (dǎsuàn), 安排 (ānpái); (1.3) 打算 (dǎsuàn), 安排 (ānpái) czeski: (1.1) plánovat; (1.2) plánovat; (1.3) plánovat duński: (1.1) planlægge esperanto: (1.1) plani hiszpański: (1.1) planear, tramar; (1.2) planificar, planear; (1.3) planificar, trazar jidysz: (1.1) קלערן (klern) niemiecki: (1.1) planen; (1.2) planen; (1.3) planen rosyjski: (1.1) планировать; (1.2) планировать; (1.3) планировать rumuński: (1.1) plănui szwedzki: (1.1) planera; (1.2) planera; (1.3) planera