ambient ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) gatunek muzyki elektronicznej lub eksperymentalnej, którego cechą charakterystyczną jest tworzenie atmosfery i nastroju zamiast wyraźnej, melodyjnej struktury
(1.1) czarny / kosmiczny / mroczny / plemienny / rytualny ambient
angielski: (1.1) ambient (music)
ambient ()
,
przymiotnik (1.1) otaczający
ambience, ambiance
ambient abuse
ambient ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) środowisko
(1.1) ambient; ambients
(1.1) medi ambient → środowisko naturalne
ambient ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) środowisko