otoczak ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kamień wygładzony i zaokrąglony podczas transportu przez wodę; (1.2) narzędzie z dolnego paleolitu uzyskiwane z otoczaka (1.1) lub okruchu skały twardej, przystosowane do pracy przez odbicie odłupków na obwodzie;
(1.1-2)
(1.1) Po dwunastu godzinach ślimak wkopał się pod powierzchnię piasku, stwardniał i stracił barwy. Wydawał się niczym więcej jak ciemnobrązowym otoczakiem.
otoczenie , otaczanie , otoczka , makrootoczenie , otok , toczenie otoczaczek otoczyć , otaczać , toczyć otoczakowy, otoczkowy, otokowy
(1.2)
angielski: (1.1) pebble baskijski: (1.1) errekarri, uharri hawajski: (1.1) ʻiliʻili hiszpański: (1.1) guijarro , canto rodado łotewski: (1.1) olis nowogrecki: (1.1) βότσαλο włoski: (1.1) ciottolo