robótka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) albo od: robota (1.2) przedmiot (np. serwetka, ubranie itp.) wykonany (albo w trakcie wykonywania) ręcznie igłą, na drutach, na szydełku itp.
(1.1) Spotkajmy się za dwie godziny, bo mam jeszcze małą robótkę do skończenia. (1.2) Na stoliku leżało czasopismo ze wzorami szydełkowymi i najnowsza robótka babci.
(1.1) robótki ręczne (1.2) ręczna robótka • misterna robótka • siedzieć / ślęczeć nad robótką
robienie , robotnik , robotnica , robota , robol , robot , robociarz robić, wyrabiać roboczy
(1.1) zwykle w
duński: (1.2) håndarbejde jidysz: (1.2) געשטריקעכץ szwedzki: (1.2) handarbete węgierski: (1.2) kézimunka