fail ()
,
czasownik nieprzechodni (1.1) nie udawać się, zawodzić (1.2) przestać działać (1.3) nie zdać, oblać egzamin (1.4) umrzeć czasownik przechodni (2.1) nie osiągnąć celu (2.2) zaniedbać, nie zrobić czegoś, co się powinno (2.3) zawieść (2.4) oblać studenta rzeczownik policzalny (3.1) porażka (3.2) ocena niedostateczna
(1-2) fail, failed, failed, fails, failing (3) fail; fails
(1.1) Throughout my life, I have always failed → Przez całe moje życie nic mi się nie udawało. (1.2) After running five minutes, the engine failed. → Po pięciu minutach działania silnik przestał działać. (1.3) I failed in English last year. → Oblałem w tym roku angielski. (1.4) (…) adding further that had the king in his last sickness failed1613, Shakespeare: Król Henryk VIII → (…) dodając później, że odszedł król w ostatniej swej chorobie (2.1) The engine failed to start. → Silnik nie zadziałał. (2.2) The report failed to take into account all the mitigating factors. → Raport zaniedbał wziąć pod uwagę wszystkie czynniki sprzeczne z jego tezą. (2.3) Her strength and heart failed her: she sank down in typhus-fever.1843, Thomas Carlyle, Past and Present, book 3, ch. II, Gospel of Mammonism → Jej siły i odwaga zawiodły ją: zatonęła w gorączce tyfusu. (2.4) The professor failed me because I did not complete any of the course assignments → Profesor oblał mnie bo nie zaliczyłem żadnej z wymaganych prac / kolokwiów.
(1-2) fail ; fail to
(1.1) fall on one's face
(1.1) succeed
failure, failing fail-safe, unfailing, failing unfailingly failing
< < (oszukać, rozczarować)