stopień wyższy () , ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś
(1.1) ;
(1.1) „Dobry” w stopniu wyższym to „lepszy”.
(1.1) komparatyw
kalka z Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 370.
albański: (1.1) shkallë krahasore angielski: (1.1) comparative białoruski: (1.1) вышэйшая ступень bułgarski: (1.1) сравнителна степен chorwacki: (1.1) komparativ czeczeński: (1.1) дустапан дарж czuwaski: (1.1) танлаштарӳ пӳсӑмӗ duński: (1.1) komparativ fiński: (1.1) komparatiivi francuski: (1.1) comparatif hiszpański: (1.1) grado comparativo interlingua: (1.1) comparativo islandzki: (1.1) miðstig litewski: (1.1) aukštesnysis laipsnis łaciński: (1.1) comparativus niemiecki: (1.1) Komparativ norweski (bokmål): (1.1) komparativ norweski (nynorsk): (1.1) komparativ nowogrecki: (1.1) συγκριτικός βαθμός portugalski: (1.1) comparativo rosyjski: (1.1) сравнительная степень słowacki: (1.1) porovnávací stupeň , komparatív szwedzki: (1.1) komparativ węgierski: (1.1) középfok włoski: (1.1) comparativo