chapeau bas () , , ,
fraza wykrzyknikowa (1.1) „kapelusz z głowy” – zawołanie w dowód uznania, wyrażenie podziwu i szacunku dla jakiejś osoby i jej osiągnięć fraza rzeczownikowa, rodzaj męski (2.1) o małym, trójgraniastym kapeluszu, który złożony płasko można było nosić pod pachą
(1.1) Trzeba oddać ukłon, chapeau bas, przed naszymi dziewczętami, ale przede wszystkim przed personelem lekarskim, który w tych szalenie trudnych warunkach wykonywał najcięższe operacjewspomnienia Leopolda Kummanta [w:] Władysław Bartoszewski, Dni walczącej stolicy. Kronika Powstania Warszawskiego, Wydawnictwo ALFA, Warszawa 1989, ISBN 8370012833. (2.1) Ci którzy nosili swoje włosy, przykrywali głowę kapeluszem, którzy mieli peruki nie kładli kapeluszów, ale stare jakie pod pachą gnietli kapelusisko, wymyślili trójgraniaste małe kapelusiki spłaszczone, „chapeau bas” zwaneŁukasz Gołębiowski, Ubiory w Polszcze. Od najdawniejszych czasów aż do chwil obecnych sposobem dykcyonarza, drukiem A. Gałęzowskiego i Komp., Warszawa 1830, s. 82-83.
(1.1) czapki z głów, szacun
szapoklak, chaperon
(1.1), (2.1)
(1.1) zwykle pisane z wykrzyknikiem; zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
hiszpański: (1.1) ¡chapó!