dominować () , ,
czasownik niedokonany (1.1) przeważać nad czymś, nad kimś (1.2) panować nad czymś, nad kimś
(1.1-2)
(1.1) Microsoft dominuje na rynku komputerowym. (1.2) Juliusz Cezar dominował nad niemal całą Europą.
dominacja , dominator , dominatorka , domina , domena , dominowanie , zdominowanie zdominować dominacyjny dominacyjnie
→ panować
angielski: (1.1) dominate; (1.2) dominate duński: (1.1) dominere; (1.2) dominere esperanto: (1.1) domini, superregi; (1.2) domini niemiecki: (1.1) dominieren; (1.2) dominieren, beherrshen norweski (bokmål): (1.1) dominere; (1.2) dominere norweski (nynorsk): (1.1) dominere, dominera; (1.2) dominere, dominera rosyjski: (1.1) домини́ровать; (1.2) домини́ровать, вла́ствовать szwedzki: (1.1) dominera; (1.2) dominera ukraiński: (1.1) домінувати; (1.2) домінувати włoski: (1.2) dominare, sovrastare, svettare, troneggiare