błona ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cienka, elastyczna powłoka lub taśma (1.2) cienka, zwykle elastyczna tkanka, spełniająca różne funkcje w organizmach żywych (1.3) półprzejrzysty materiał pochodzenia zwierzęcego do wypełniania ram okiennych do XVII wieku;
(1.1-2)
(1.1) Odkryłem na strychu pudełko starych błon negatywów fotograficznych mojego dziadka. (1.2) Wydrze w pływaniu pomaga błona między palcami. (1.3) Błona w oknie błękitniała, para nad garnkiem buchała, rdzawa od ognia, sina od śwituAntoni Gołubiew, Bolesław Chrobry. Szło nowe, Pax, Warszawa 1986, ISBN 8321108075, s. 89.
(1.1) błona filmowa • błona półprzepuszczalna (1.2) błona biologiczna / komórkowa / podstawna / jądrowa / plazmatyczna / surowicza • błona pławna / skrzydeł / bębenkowa / dziewicza / śluzowa / podśluzowa / opłucnej / otrzewnej / osierdzia / odblaskowa / maziowa / naczyniowa / mięśniowa / źrenicza / podstawowa • błony płodowe / jajowe
nabłonek , błonkówka błonka , błoneczka błoniasty
angielski: (1.1) film; (1.2) membrane bułgarski: (1.2) ципа duński: (1.2) hinde niemiecki: (1.2) Haut rosyjski: (1.1) плёнка ; (1.2) оболо́чка , мембра́на