dobrotliwy () , ,
przymiotnik (1.1) ktoś odznaczający się dobrocią i łagodnością (1.2) coś przyjemnego, przynoszący ulgę
(1.1-2)
(1.1) Święty mikołaj to taki dobrotliwy staruszek przynoszący dzieciom prezenty. (1.2) Finowie już dawno temu zauważyli dobrotliwy wpływ sauny na nasze zdrowie i samopoczucie.
(1.1) dobroduszny, łagodny (1.2) kojący, dobroczynny
dobry , dobroć , dobrota , dobrotliwość dobrotliwie dobry dobry
czeski: (1.1) dobrotivý kaszubski: (1.1) dobrotlëwi, dobrotny, dobrawi; (1.2) dobrawi, miłi niemiecki: (1.1) gütig słowacki: (1.1) dobrotivý