wysłannik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba wysłana dokądś w określonym celu
(1.1)
(1.1) Muzułmańskie wyznanie wiary, tzw. szahadę, brzmi: „(Oświadczam, że) nie ma bóstwa prócz Boga (Allaha) i oświadczam, że Mahomet (Muhammad) jest wysłannikiem Boga”. (1.1) Specjalny wysłannik rządu USA przybył w sobotę do Kabulu.
(1.1) posłaniec, poseł; wysłaniec, ablegat
(1.1) delegat, emisariusz, herold, komisarz, legat, obserwator, parlamentariusz
wysłaniec , wysłannictwo , wysyłka , wysyłkownia , wysyłanie , wysłanie wysłanniczka , wysłannica posłać, posyłać, usłać, wysyłać , wysłać wysyłkowy
angielski: (1.1) envoy arabski: (1.1) رسول, مبعوث azerski: (1.1) elçi białoruski: (1.1) дэпутат hiszpański: (1.1) emisario , enviado nowogrecki: (1.1) απεσταλμένος rumuński: (1.1) sol tybetański: (1.1) ཕོ་ཉ