moczyć ()
, ,
czasownik niedokonany (1.1) powodować, że coś staje się mokre (1.2) zażywać kąpieli dla relaksu czasownik zwrotny niedokonany moczyć się (2.1) moczyć (1.1) samego siebie (2.2) moczyć (1.1) siebie wzajemnie (2.3) oddawać mimowolnie mocz
(1.1-2) (2.1-3)
(1.1) – Wiedźminie – Milva przechyliła się w siodle, splunęła na ziemię. – Czas bieży, a deszcz moczy.
mocznik , moczenie , maczanie , mocz , mocznica , moczka , namoczenie maczać, zmoczyć, zmaczać, wymoczyć, wymaczać, namoczyć, namaczać, odmoczyć, odmaczać, moknąć, odmoknąć, zmoknąć moczarowy, mokry, podmokły
angielski: (1.1) wet duński: (1.1) væde esperanto: (1.1) trempi rosyjski: (1.1) мочить szwedzki: (1.1) blöta, fukta; (2.1) blötas; (2.2) blötas; (2.3) väta ner sig tagalski: (2.1) magbasa udmurcki: (1.1) коттыны ukraiński: (1.1) мочити wilamowski: (2.3) zǡhja włoski: (1.1) bagnare, mettere a bagno